Nadat hij zijn studies Farmacie beëindigd had, begon het bij de jonge Marc te kriebelen. Hij nam de apotheek van zijn vader dan toch niet over, maar besloot samen met een medestudent een bedrijfje op te richten. Ze verkochten shampoo aan apothekers. Sinds 2000 maakten jaarlijks zowat 14.000 Belgische jongeren dezelfde keuze als Marc. Ze begonnen hun eigen onderneming.

(Artikel door Peter De Keyzer, hoofdeconoom van BNP Paribas Fortis en laureaat van de Prijs voor de Vrijheid 2014, zoals gepubliceerd in BNK Magazine van maart 2016.)

Al die starters verkozen een eigen zaak boven loondienst. Wie weet wordt een van hen wel de volgende Peter Thiel. Deze Amerikaanse ondernemer maakte zijn fortuin met het onlinebetalingsplatform PayPal. En hij was in 2004 een van de eerste externe financiers in het toen nog niet beursgenoteerde Facebook. Thiel richtte enkele jaren geleden de ‘Thiel Foundation’ op, een stichting die ondernemerschap bij jongeren aanmoedigt.

Jaarlijks schenkt de stichting 20 beloftevolle jongeren ieder 100.000 dollar. De enige voorwaarde? Eerst moeten ze een eigen bedrijfje oprichten en dan pas verder studeren. Thiel gelooft namelijk dat jongeren vaak voor studies kiezen bij gebrek aan een beter alternatief. En dat terwijl ze op die jonge leeftijd het meest creatief zijn: ambitieus, open-minded en onbezorgd. Of met andere woorden: ideale ondernemers. Er zijn voorbeelden genoeg die de stelling van Thiel bevestigen. Marc Zuckerberg lanceerde een eerste versie van ‘the facebook’ vanuit zijn studentenkamer in Harvard, waarna hij besloot zijn studies vaarwel te zeggen.

Zijn generatiegenoten Daniel Ek en Jack Dorsey volgden met respectievelijk Spotify en Twitter eenzelfde traject. Voor hen deden ook Steve Jobs en Bill Gates hetzelfde. ‘Unicorns’, technologische start-ups die door private beleggers waarderingen van 1 miljard dollar en meer opgekleefd krijgen, veroorzaken een gezonde ambitie bij jonge starters. Maar het zijn niet alleen de Airbnb’s en Ubers van deze wereld die de moeite waard zijn. Ondernemersorganisatie Unizo berekende dat ‘micro-bedrijfjes’, met een maximale omzet van 2 miljoen euro, zowat een kwart van het totale bruto binnenlands product voortbrengen. Diezelfde bedrijfjes zorgen voor een tewerkstelling van bijna 1 miljoen mensen, of zowat een derde van de totale tewerkstelling in België.

Wat is er ondertussen gebeurd met Marc? Wat begon als een minionderneming in shampoo, groeide uit tot een farmaceutische mastodont en maakte van Marc een miljardair. Ondertussen is Marc de eigenaar van een voetbalclub, de sponsor van een wielerploeg, een basketbalploeg en twee panda’s. Maar veel belangrijker dan dat: hij is een rolmodel voor jongeren met een idee, met ambitie en met goesting om te ondernemen.