{"id":8147,"date":"2022-12-09T00:16:48","date_gmt":"2022-12-09T00:16:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.liberavzw.be\/?p=8147"},"modified":"2022-12-08T10:18:08","modified_gmt":"2022-12-08T10:18:08","slug":"artikel-beperking-in-tijd-van-werkloosheidsuitkeringen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.liberavzw.be\/?p=8147","title":{"rendered":"Artikel: Beperking in tijd van werkloosheidsuitkeringen?"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Ja, maar… we kunnen beter!<\/strong><\/p>\n

(Artikel door professor Marc De Vos<\/a>, oprichter Itinera Institute en laureaat Prijs voor de Vrijheid 2019, zoals oorspronkelijk gepubliceerd op zijn persoonlijke weblog<\/a>.)<\/em><\/p>\n

Met enige verbazing zien we hoe het overoude debat rond de onbeperkte of in de tijd beperkte werkloosheidsuitkeringen voor de zoveelste maal rondgaat, met vooral al lang gekende argumenten pro en contra. Daarom, voor wat het waard is en pro memorie, deze zeven punten.<\/p>\n

1. Fundamenteel is de beperking in de tijd een vraag van de finaliteit van de werkloosheidsverzekering. Als die een instrument is voor inkomensverzekering en ondersteuning van een werkzoekende voor een nieuwe baan, is eindigheid logisch: na verloop van tijd is de persoon immers de facto niet inzetbaar op de reguliere arbeidsmarkt. Door uitkeringen onbeperkt te houden, houden we in de werkloosheidsverzekering personen die meer gebaat zijn met andere ondersteuning: bvb rond kansarmoede, psychische en gedragsbegeleiding, herscholing, verhuis, alternatieve activiteit.<\/p>\n

2. Bemiddeling, begeleiding en flexibele arbeidsvormen kunnen veel helpen om het pad van werklozen richting werk te effenen. Ze zullen nooit alle werklozen gepast prikkelen. Er blijft een restgroep waarvoor de uitkering zelf een hefboom is. Verlies van uitkering is een sterke prikkel voor wie werk kan vinden. De werkloosheidsverzekering is en blijft gericht op een \u2018passende dienstbetrekking\u2019 die aansluit bij het profiel van de werkloze en die niet tot een \u2018reset\u2019 van loopbaan en leven stimuleert. Openstaande vacatures, knelpuntberoepen, personeelstekorten en de geografische afstand tussen vacatures en werklozen in Belgi\u00eb onderstrepen dat een deel van de oplossing ligt in meer omarming van verandering om werk te vinden.<\/p>\n

3. Het meest hardnekkige probleem in de werkloosheidsverzekering is de relatief grote incidentie van langdurige werklozen, in het bijzonder in Brussel en Walloni\u00eb (en in de centrumsteden in het algemeen). Het verlies van een uitkering zal voor die personen niet noodzakelijk een effici\u00ebnte remedie zijn. Er zal complementair moeten gewerkt worden aan ondersteuning en begeleiding, om te vermijden dat personen in armoede, inactiviteit or illegaliteit vervallen. Daarbij moet ook het samenspel tussen alle uitkeringen, subsidies en belastingvoordelen worden bekeken: uiteindelijk bepaalt die mix het onderscheid tussen een ondersteunend regime richting participeren of een inactiviteitsval.<\/p>\n

4. De conclusie is: de beste formule is wellicht verminderende en finaal uitdovende uitkering, gecombineerd met progressieve begeleiding en investering. Wie dan nog door de mazen van het net glipt op einde van de rit, kan opgevangen worden in niet-reguliere arbeid of maatschappelijke dienstverlening. Dan heb je de positieve prikkeleffecten van minder uitkering zonder de perverse effecten. Dit wordt al jaren bepleit: noem het de werkverzekering.<\/a><\/p>\n

5. De optiek van een \u2018werkverzekering\u2019 sluit ook aan bij de acute nood tot het naar werk toe-leiden van de grote groep niet-actieven op beroepsactieve leeftijd (ongeveer 1,5 miljoen). Een moderne focus op talent en flexibele her-instroom dient zowel de werkzoekenden als de niet-actieven: dat kan de organisatie van beleid en praktijk integreren en silo\u2019s vermijden.<\/p>\n

6. Maar: dat alles vergt budget, capaciteit en effici\u00ebntie bij dienstverleners die de klassieke arbeidsbemiddeling overstijgt. Het vergt een horizontale aanpak die overheid en markt combineert en die ook beleidsniveaus co\u00f6rdineert, wat nu onvoldoende bestaat. En de uitkeringen zelf moeten gepast en tijdig dalen om daadwerkelijk een push-effect te sorteren: dat leert de ervaring met de trage getrapte degressiviteit die we nu kennen.<\/p>\n

7. Finaal zijn (on)eindige werkloosheidsuitkeringen dus ook een institutioneel verhaal: de uitkeringen zitten federaal, de rest vooral regionaal. De \u2018prikkels\u2019 zitten dus ook verkeerd op beleidsvlak, want regio\u2019s kunnen de kosten afwentelen op het federale, met gekende transfers. De werkloosheidsverzekering kan niet in een definitieve plooi worden gelegd zonder een vorm van staatshervorming: overheveling van bevoegdheid of asymmetrische invulling, en transparante solidariteit.<\/p>\n

Wie meer wil lezen over dit alles: deze Itinera-studie uit 2007<\/a> is nog steeds actueel, helaas…<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ja, maar… we kunnen beter! (Artikel door professor Marc De Vos, oprichter Itinera Institute en laureaat Prijs voor de Vrijheid 2019, zoals oorspronkelijk gepubliceerd op zijn persoonlijke weblog.) Met enige verbazing zien we hoe het overoude debat rond de onbeperkte of in de tijd beperkte werkloosheidsuitkeringen voor de zoveelste maal rondgaat, met vooral al lang […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,6],"tags":[],"class_list":["post-8147","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nieuws","category-publicaties"],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8147","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8147"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8147\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8149,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8147\/revisions\/8149"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8147"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8147"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8147"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}