{"id":5307,"date":"2019-01-18T06:37:33","date_gmt":"2019-01-18T06:37:33","guid":{"rendered":"http:\/\/www.liberavzw.be\/?p=5307"},"modified":"2019-11-20T11:02:35","modified_gmt":"2019-11-20T11:02:35","slug":"artikel-weerbaarheid-is-sleutel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.liberavzw.be\/?p=5307","title":{"rendered":"Artikel: Weerbaarheid is sleutel"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Het antwoord op fatalisme en na\u00efviteit is weerbaarheid, veerkracht of flexibiliteit. Dat hebben we veel meer nodig.<\/strong><\/p>\n

(Artikel door Peter De Keyzer, hoofdeconoom van Growth Inc. en laureaat van de Prijs voor de Vrijheid 2014, zoals gepubliceerd in De Tijd van 18 januari 2019<\/a>.)<\/em><\/p>\n

James Stockdale was de hoogste officier van de Amerikaanse navy die tijdens de oorlog in Vietnam gevangen werd gehouden. Door zijn hoge rang kreeg hij een bijzonder brutale behandeling. Zowat de helft van zijn acht jaren in gevangenschap bracht hij door in eenzame opsluiting. Het licht in zijn cel was ononderbroken aan en hij moest geboeid slapen. De meesten onder ons zouden het in die omstandigheden geen drie weken volhouden.<\/p>\n

Ondanks folteringen en eenzame opsluiting verloor Stockdale nooit de moed. De reden was eenvoudig. Hij had een systeem ontwikkeld om via het tikken op waterleidingen te communiceren met andere medegevangenen in de cellen naast hem. Alleen al die korte boodschappen hielden hem geestelijk gezond. Die glimp van optimisme boven op het realistisch besef van zijn benarde situatie maakte hem weerbaar. Weerbaar genoeg om niet ten onder te gaan aan de dagelijkse vernedering en brutaliteit.<\/p>\n

De ervaring van Stockdale werd later vertaald als de Stockdale Paradox. De les is dat weerbaarheid wordt gekweekt door de combinatie van brutaal realisme met optimisme. Wie zich uitsluitend focust op wat misgaat of nog kan misgaan, verzeilt onafwendbaar in een volkomen depressie. Wie voortdurend denkt dat het morgen vast beter gaat, bezwijkt dan weer aan een overdosis teleurstellingen. Stockdale leert ons dat brutaal realisme in combinatie met gezond optimisme ons weerbaarder maakt.<\/p>\n

Zowel in het politiek publiek debat als bij de bevolking in het algemeen zien we veel te weinig weerbaarheid, veerkracht of flexibiliteit. Beide uitersten zien we wel: bijzonder veel donker volkomen pessimisme en soms na\u00efef optimisme.<\/p>\n

Wie het einde van de wereld voorspelt, lijkt altijd geloofwaardiger dan wie oplossingen ziet. Pessimisme is geloofwaardig en heel besmettelijk. Politici, professoren of analisten die het einde van de wereld preken, trekken altijd meer aandacht dan wie oplossingen biedt. Het einde van Belgi\u00eb of Europa. Het einde van de planeet. Het einde van de mensheid. Pessimisme en fatalisme lijken voor veel mensen een synoniem voor intelligentie en hebben een magnetische aantrekkingskracht. In werkelijkheid staan ze voor gemakzucht en een gebrek aan verbeelding.<\/p>\n

Na\u00efviteit<\/strong><\/p>\n

Helaas hebben we ook mensen die alleen maar onbegrensde mogelijkheden of oplossingen zien. Die na\u00efviteit is even overbodig als angstaanjagend. Het antwoord op ongebreideld pessimisme is dan ook niet ongebreideld optimisme. Het volstaat niet te verwijzen naar de \u2018beste van alle werelden\u2019 waarin we nu leven. Het volstaat niet te verwijzen naar het feit dat de kindersterfte en de infectieziekten in vrije val zijn terwijl de rijkdom en de levensverwachting blijven stijgen. Aan na\u00efviteit heeft niemand iets.<\/p>\n

Neem Winston Churchill. Die kon met recht en rede beweren dat het einde van Europa nabij was. Toch was hij geen pessimist. Evenmin was hij een optimist. Hij was weerbaar. Als leider maakte hij daarmee ook zijn land en burgers weerbaar. Precies omdat hij de brutale realiteit in de ogen keek en tegelijk een perspectief behield op een eindoverwinning en een betere wereld.<\/p>\n

Pessimisme hebben we al in overvloed en na\u00efviteit kunnen we missen als kiespijn. Weerbaarheid hebben we veel en veel te weinig. We hebben weerbare burgers nodig. Weerbare politici. Een weerbare samenleving. Dat betekent niet dat iedereen gewapend over straat loopt of dat we achter elke hoek gevaar verwachten. Weerbaarheid betekent bedreigingen onder ogen zien zonder die te verbloemen en zonder te vervallen in nodeloos pessimisme. Het betekent bereid zijn te leren, lessen te trekken uit het verleden en bereid te zijn zich aan te passen. Het gaat over perspectief en een positieve mindset. Willen veranderen. Denken in mogelijkheden en oplossingen in plaats van blokkeringen en moeilijkheden. Dat geldt voor burgers en maatschappij, voor politici en overheid.<\/p>\n

Migratiedebat<\/strong><\/p>\n

Wie wensen we veel weerbaarheid toe? Mensen die in het migratiedebat ofwel vervallen in blinde na\u00efviteit dan wel volstrekt pessimisme. Mensen die zich altijd en overal aangevallen of miskend voelen. Wegens religie, geaardheid, geslacht, afkomst of uiterlijk. Mensen die verwachten dat iemand anders alle problemen voor hen oplost in plaats van ze zelf aan te pakken. Mensen die overal problemen zien en nooit over oplossingen praten. Of het nu gaat om persoonlijke ontwikkeling of natuurrampen, om financi\u00eble schokken of geopolitiek. Weerbaarheid is een sleutel tot de oplossing. Niet pessimisme. Niet na\u00efef optimisme.<\/p>\n

Het leven is niet wat ons overkomt. Het is wat we er zelf van maken. Wie zich daarin herkent, is al weerbaar of goed onderweg het te worden.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het antwoord op fatalisme en na\u00efviteit is weerbaarheid, veerkracht of flexibiliteit. Dat hebben we veel meer nodig. (Artikel door Peter De Keyzer, hoofdeconoom van Growth Inc. en laureaat van de Prijs voor de Vrijheid 2014, zoals gepubliceerd in De Tijd van 18 januari 2019.) James Stockdale was de hoogste officier van de Amerikaanse navy die […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,6],"tags":[],"class_list":["post-5307","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nieuws","category-publicaties"],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5307","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5307"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5307\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5997,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5307\/revisions\/5997"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5307"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5307"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5307"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}