{"id":4456,"date":"2017-04-28T06:09:00","date_gmt":"2017-04-28T06:09:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.liberavzw.be\/?p=4456"},"modified":"2017-04-28T06:09:00","modified_gmt":"2017-04-28T06:09:00","slug":"artikel-is-saint-macron-redder-europa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.liberavzw.be\/?p=4456","title":{"rendered":"Artikel: Is Saint-Macron de redder van Europa?"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"http:\/\/www.liberavzw.be\/wp-content\/uploads\/2014\/06\/Peter-De-Keyzer.png\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignright size-thumbnail wp-image-2167\" alt=\"Peter De Keyzer\" src=\"http:\/\/www.liberavzw.be\/wp-content\/uploads\/2014\/06\/Peter-De-Keyzer-150x150.png\" width=\"150\" height=\"150\" \/><\/a><strong>Wie afgelopen zondag terugkwam van een andere planeet, kreeg de indruk dat we in Frankrijk een fantastisch feest van de democratie hadden beleefd. Extreemrechts haalde de beste score in naoorlogs Europa, maar toch was iedereen euforisch over het resultaat. Vooral de eensgezindheid in de Belgische politiek was zelden gezien. Van Groen tot Open VLD en van CD&amp;V tot de sp.a, allemaal claimden ze Macron als nieuwe politieke heiland. Dat enthousiasme is misplaatst.<\/strong><\/p>\n<p><em>(Artikel door Peter De Keyzer, hoofdeconoom van Growth Inc. en laureaat van de Prijs voor de Vrijheid 2014, zoals gepubliceerd <a href=\"http:\/\/www.tijd.be\/opinie\/column\/Is-Saint-Macron-de-redder-van-Europa\/9887972\" target=\"_blank\">in De Tijd van 28 april 2017<\/a>.)<\/em><\/p>\n<p>In de eerste plaats staat de Belgische Macron-manie in schril contrast met het gebrek aan eigen binnenlandse daadkracht. Bijna gelijktijdig met de lof voor Macron omwille van hoop, optimisme, verandering en vooruitgang, tilde de Belgische regering het beloofde begrotingsevenwicht over de volgende verkiezingen. Tot daar de beloftes voor de Moeder aller Legislaturen, waarbinnen we tijdens vijf jaar zonder verkiezingen de Verandering der Veranderingen zouden doorvoeren. Door het begrotingsevenwicht opnieuw uit te stellen, bekent de regering dat Belgi\u00eb nooit nog overschotten zal boeken. Wie er niet in slaagt de begroting in evenwicht te krijgen in een periode van hoogconjunctuur, lage rentes, afwezige verkiezingen en lage vergrijzingskosten, zal dat nooit nog doen. Punt.<\/p>\n<p>Ten tweede is het optimisme over Macron des te opmerkelijker omdat hij symbool staat voor de vernietiging van de klassieke politieke partijen. De afgelopen jaren hebben we Silicon Valley leren kennen van de technologische disruptie. Vandaag ondergaan we de politieke disruptie uit Parijs. Dat een partijloze dertiger met een politieke carri\u00e8re van minder dan drie jaar het hele Franse politieke establishment in zijn hemd zet, is ongezien. Fran\u00e7ois Mitterrand was meer dan drie decennia politiek actief vooraleer hij Frans president werd. Een voormalig bankier met twee jaar ministerschap is nu in staat om de traditionele partijen van de kaart te vegen. Die wetenschap moet diezelfde partijen ook hier heel zenuwachtig maken, laat staan dat het een reden is voor grote vieringen. Zeker de gelijktijdige implosie van de sociaaldemocratie in Frankrijk, Nederland en het Verenigd Koninkrijk is een teken aan de wand.<\/p>\n<p><strong>Allegaartje<\/strong><\/p>\n<p>Ten derde is het programma van Macron niet bijster origineel. Het is een allegaartje van populaire standpunten waarvan twijfelachtig is of hij die ooit in de praktijk kan omzetten. Temeer omdat hij het Franse parlement zal nodig hebben om zijn plannen uit te voeren. Het is de vraag of de partijen de doodgraver van hun presidenti\u00eble kandidaten veel successen zullen gunnen. Zonder politieke familie achter zich wordt het voor Macron heel moeilijk om veel potten te breken.<\/p>\n<p>Ten slotte is er de hoge score van Marine Le Pen. Daarover wordt vandaag in alle talen gezwegen. Niet laaiend enthousiasme over Macron is op zijn plaats, wel grote ongerustheid over de historisch hoge score van extreemrechts. Peilingen voor de tweede ronde geven zelfs aan dat liefst 4 op de 10 Fransen een stem op Le Pen overwegen. Na de Nederlandse verkiezingen werd de dood van het populisme hier en daar al gevierd. Dat lijkt minstens voorbarig.<\/p>\n<p>Over de opkomst en de oorzaken van het populisme zijn de afgelopen jaren epistels geschreven. Zo zou een deel van de westerse middenklasse door de globalisering en de technologie onzekerder geworden zijn over haar inkomen, job en toekomst. Ook de toegenomen ongelijkheid &#8211; vaak in de hand gewerkt door migratie, globalisering en technologie &#8211; geldt als een oorzaak. Tegelijk is er de teleurstelling in de politiek en het establishment, die er ondanks het hoge overheidsbeslag niet in slaagden de onzekerheid weg te nemen. Bovendien rijmt stabiliteit niet noodzakelijk op tevredenheid. De Europese Unie heeft er mee voor gezorgd dat we al zeven decennia in vrede leven. Dat dat niet automatisch tot grote dankbaarheid en tevredenheid leidt, ondervindt het Europese project elke dag.<\/p>\n<p>Met de analyses van de oorzaken van het populisme kan je een bibliotheek vullen. Mogelijke oplossingen of remedies blinken uit door afwezigheid. Moeten we de migratie beperken? Nog meer belasten en herverdelen? Buitenlandse producten of robots belasten? De rijken zwaarder belasten? Belastingparadijzen sluiten? Meer geld stoppen in onderwijs? Niemand &#8211; ook Macron niet &#8211; heeft er een bevredigend antwoord op.<\/p>\n<p>Simplistische antwoorden op moeilijke vraagstukken slaan spijtig genoeg nog altijd aan. Dat bewijst de hoge score van Marine Le Pen. Het is de grote vraag of Macron w\u00e9l de juiste remedie heeft voor de Europese onrust.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wie afgelopen zondag terugkwam van een andere planeet, kreeg de indruk dat we in Frankrijk een fantastisch feest van de democratie hadden beleefd. Extreemrechts haalde de beste score in naoorlogs Europa, maar toch was iedereen euforisch over het resultaat. Vooral de eensgezindheid in de Belgische politiek was zelden gezien. Van Groen tot Open VLD en [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,6],"tags":[],"class_list":["post-4456","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nieuws","category-publicaties"],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4456","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4456"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4456\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4457,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4456\/revisions\/4457"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4456"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4456"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.liberavzw.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4456"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}