12 jun 2022

Lezing: Inleiding Prijs voor de Vrijheid 2022

0 Reacties

Op zaterdag 11 juni 2022 reikte Libera! in de Priorij van Corsendonk (Oud-Turnhout) haar jaarlijkse Prijs voor de Vrijheid uit aan professor emeritus Boudewijn Bouckaert. Op die gelegenheid gaf kersvers Libera!-voorzitter Vincent De Roeck de volgende speech ter verwelkoming.

Geachte professor Bouckaert,
Beste Boudewijn,

Waarde genodigden,
Sprekers, vrienden van Libera!, dames en heren,

Het is mij een eer en een genoegen om u hier vandaag – in naam van denktank Libera! – opnieuw zo talrijk te mogen verwelkomen op de uitreiking van de Prijs voor de Vrijheid, editie 2022.

“Opnieuw” vraagt u zich misschien af? Dit is toch mijn allereerste welkomstwoord als nieuwe voorzitter van Libera!, als opvolger van de laureaat van vanavond.

Maar ik zei wel degelijk “opnieuw” – omdat deze prachtige Priorij van Corsendonk onze vaste locatie is. Maar ik zei ook “opnieuw” – omdat na twee coronajaren we eindelijk weer conviviaal, op normale sterkte en zonder vrijheids- en plezier-rovende maatregelen kunnen samen komen.

Het is kernschetsend voor de rijke en gevarieerde levensloop en carrière van Boudewijn Bouckaert dat hier vanavond na mijzelf niet één spreker, niet één laudatio, maar nog twee verschillende personen hun lof zullen betuigen.

Met speeches in het vooruitzicht van Marc De Vos, oprichter van het Itinera Institute, en Jean-Marie Dedecker, lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, alsmede nog de gebruikelijke Gustave de Molinari-lezing van Boudewijn Bouckaert zelf, zal ik het kort en bondig houden.

“Nee Bodi, we zijn echt niet de meest linkse regering van Europa”. Wie er bij was, herinnert zich misschien deze woorden nog, met de gespeelde verontwaardiging en de krokodillentranen van een politicus die toen al niet meer voor principes of idealen maar enkel nog voor de eigen post reed.

Het was februari 2004 en VLD had onder druk van haar rechtervleugel een ledencongres bij elkaar moeten roepen over het migrantenstemrecht. Het was meteen mijn allereerste kennismaking met “Bodi”, oftewel Boudewijn Bouckaert, de persoon die we vandaag de Prijs voor de Vrijheid uitreiken, toen de voorzitter van Nova Civitas, nadien ook nog die van Cassandra en van Libera!.

Het was ook Boudewijn Bouckaert die er later aan de universiteit bij het Liberaal Vlaams Studentenverbond voor zorgde dat we in de Verenigde Staten op zomerschool konden gaan bij de Foundation for Economic Education, het Institute for Humane Studies en het Mises Institute, of in Cambridge, Gummersbach of Aix-en-Provence met het IES van Pierre Garello.

Het was ook Boudewijn die menig student inspireerde om klassiek-liberale economen en politieke filosofen te lezen. Moest er een gastspreker gevonden worden, zelfs last-minute, Boudewijn gaf altijd thuis. En werd er een nieuw politiek initiatief, hoe klein of onooglijk het ook mocht lijken, boven het doopvont gehouden, Boudewijn zei altijd zijn steun toe. Boudewijn was “Mijnheer Klassiek-Liberalisme” in Vlaanderen, en is dat altijd gebleven, tot op vandaag.

In 2009 werd Boudewijn volksvertegenwoordiger en vond hij het nodig – naast zijn werk in het pluche van het Vlaams Parlement (het bruine leder om correct te zijn) – om een nieuwe liberale denktank op te richten. Libera! was geboren en ook ikzelf was toen één van de stichtende bestuurders. Meer dan 12 jaar lang schreef hij voor onze denktank artikels, columns en papers, sprak hij met mensen uit de politiek, de pers, het middenveld en het bedrijfsleven, zette hij zijn schouders onder activiteiten en bleef hij de mensen rondom hem motiveren en inspireren.

Het bestuur van Libera! is Boudewijn dan ook zeer erkentelijk voor alles wat hij voor onze vzw gedaan heeft, en hopelijk nog zal doen. Niet enkel de Prijs voor de Vrijheid valt hem dit weekend te beurt, hij werd gisteren ook benoemd tot erevoorzitter van denktank Libera!. Op die manier wordt zijn stap opzij als voorzitter, zijn adieu als het ware, allesbehalve een vaarwel.

Libera! zal op het ingeslagen pad blijven verdergaan. Ideologisch donkerblauw, klassiek-liberaal met oog voor de Westerse beschavingswaarden, die momenteel op verschillende domeinen – economisch, politiek, internationaal en cultureel – onder vuur liggen. Partijpolitiek onafhankelijk, open voor personen die boven de grenzen van de particratie heen de zelfde principes delen, maar ook open voor personen die hun geloof in de politiek of de overheid als bondgenoot verloren zijn. En een vereniging die assertief de eeuwenoude principes van de vrije samenleving, de open economie, het private eigendom en de zelfredzaamheid van het individu zal blijven uitdragen.

Maar terug naar de Prijs voor de Vrijheid, de laureaat van dit jaar, en onze beweegredenen.

Vriend en vijand zijn het er over eens dat niemand in de laatste vier decennia meer betekend heeft voor het liberalisme in Vlaanderen dan Boudewijn Bouckaert. Een “publiek intellectueel” pur sang die consequent en consistent de klassiek-liberale filosofie heeft uitgedragen.

Boudewijn is van vele markten thuis.

Hij was hoogleraar en decaan aan de UGent, bouwde de rechtseconomie uit als een volwaardige academische discipline, schreef talrijke boeken, doceerde in het buitenland, zetelde in partijbesturen en de Hoge Raad voor Justitie, was actief binnen tal van verenigingen, was volksvertegenwoordiger, en schreef een bibliotheek aan columns bij elkaar.

Voor vele studenten was hij de eerste kennismaking met de liberale filosofie. De tientallen duels bijvoorbeeld tussen Boudewijn en de goeroe van het links-liberalisme, een zekere Dirk V. uit Gent, zijn in dat opzicht legendarisch.

Voor de ene politicus was hij een inspiratiebron, voor de andere een gesel. Hij botste ook vaak met diegenen voor wie het spel van het compromis, het eigenbelang en de politique politicienne, belangrijker waren dan het algemeen belang of de bredere ideeënstrijd.

De Prijs voor de Vrijheid gaat altijd naar iemand die de prijs van de vrijheid betaald heeft. Boudewijn Bouckaert past zeker in die omschrijving. Deze erkenning is dan ook long overdue.

Van harte proficiat, Boudewijn, laureaat van de Prijs voor de Vrijheid 2022.

Ik dank u voor uw aandacht.

[begin]