08 mrt 2020

Lezing: Inleiding Prijs voor de Vrijheid 2020

0 Reacties

Boudewijn BouckaertOp zaterdag 7 maart 2020 reikte Libera! in de Spiegelzaal van het Paleis op de Meir in Antwerpen haar jaarlijkse Prijs voor de Vrijheid uit.

De Strangers, de gekende satirische Antwerpse muziekgroep, waren onze laureaten in 2020. Het onderstaande welkomstwoord werd op die gelegenheid door Libera!-voorzitter Boudewijn Bouckaert uitgesproken.

Dames en heren,
Beste vrienden van Libera!,
Beste vrienden van De Strangers,

Gelet op de massa-immigratie van de corona-virussen is het vullen van een zaal, zoals deze spiegelzaal van het Paleis, uiteraard een daad van hoge roekeloosheid. Eigenlijk zou elk individu een cordon sanitaire van één meter in acht moeten nemen, maar dan hadden we voor deze ceremonie het Sportpaleis nodig en dat lag boven onze financiële mogelijkheden. Ik hoop dat deze feestelijke gebeurtenis niet tot een forse stijging van de mortaliteit in het Antwerpse leidt. Dat is misschien goed voor de pensioenkas maar het zou een verarming zijn voor Vlaanderen, want de mensen die naar Libera! komen zijn uiteraard de mensen met de beste inzichten en met het grootste hart.

Ik had nooit gedacht dat ik als geboren Gentenaar hier een soort Antwerps-Nationaal Zangfeest had moeten bijwonen. Ik heb al een aantal Antwerpse Inburgeringscursussen gevolgd. Sinds dat instituut in handen is gekomen van Bart Somers krijg ik daar nu Arabische en Turkse les, kwestie van mij goed thuis te voelen in deze stad.

Dames en heren, de vorige jaren heeft Libera! de Prijs voor de Vrijheid meestal uitgereikt aan professoren, politici en ondernemers. Vorig jaar bijvoorbeeld ging die prijs naar professor Marc De Vos, directeur van Itinera, die nu ook de toorn heeft opgewekt van het politiek-correcte gild, omdat hij durven opperen heeft dat met de vluchtelingen ook het corona-virus zal binnenstromen. Dat is natuurlijk fout want de Conventie van Genève voorziet inderdaad geen asielrecht voor virussen, zodat deze kleine diertjes mooi aan de andere kant van de grens zullen blijven staan.

Vandaag gaat de prijs niet naar professoren, politici of ondernemers maar naar de Antwerpse zanggroep, De Strangers. Dat is echter geen volstrekt novum. In 2008 heeft Nova Civitas, de voorganger van Libera! de prijs uitgereikt aan mijnheer Urbain Servranckx, beter bekend als Urbanus. De Brabantse bard (met een d) werd beloond voor zijn kritische opmerkingen over het belastingssocialisme, iets wat ongehoord is voor een kunstenaar want volgens de politiek-correcte Vlaamse canon moeten kunstenaars geen belastingen opbrengen maar verbruiken.

Twaalf jaar nadien kijken we opnieuw in de richting van het muzikale. Als je het curriculum van De Strangers overloopt dan kom je onder de indruk van het uitgebreid en zeer divers karakter van hun repertorium. Dan besef je ook hoeveel aangename avonden deze groep aan duizenden Antwerpenaars en de parkingbewoners heet bezorgd. De Strangers zijn echte ikonen van Vlaamse volkscultuur en bij mij is dit zeker geen denigrerend woord.

De Strangers werden in 1952, dus 68 jaar geleden opgericht. Dat is het jaar dat de Queen, Elisabeth II op de troon kwam, het jaar van de eerste televisie-uitzending. De groep had toen wel een andere samenstelling. Pol Bollansee, een van de stichters bijvoorbeeld, is reeds sinds 1984 overleden. De Strangers zongen eerst in het Standaard Nederlands maar kwestie om hun productie op wereldniveau te brengen zijn ze overgeschakeld op het standaardantwerps.

De magic formula van De Strangers is eenvoudig: melodieën van internationaal doorgebroken hits worden als muzikaal vehikel gebruikt voor eigen maatschappijkritische teksten, vervuld van volkse satirische spot. Aalst heeft zijn carnaval. Antwerpen heeft De Strangers. De Strangers zijn niet de eerste die deze formule gebruiken. Al in de 19°eeuw werden op opera-melodietjes volkse satirische teksten gezet die dan op grote feesten luidruchtig werden meegezongen.

Bekende voorbeelden van deze transposities zijn:
– De Gastarbeider, op melodie van Le Metèque van George Moustaki, waarin de vervreemding en het heimwee van de eerste generatie gastarbeiders in ons land wordt bezongen.
– Schele Vanderlinden (professor aan ingenieursfaculteit van Gent) op de melodie van Gigi L’amoroso van Dalida.
– Bij de Rijkswacht, daterend van voor de tijd dat Hugo Coveliers de Rijkskwacht heeft afgeschaft, op de melodie van In the Navy van The Village People.
– Of ook het beruchte liedje de Ziekenkas. Bart De Wever schreef maanden geleden een column waarin hij stelde dat open grenzen en een sociale welvaartstaat onverenigbaar zijn. Wie niet van geleerde betogen houdt kan het liedje van de Ziekenkas beluisteren, dat komt ongeveer op hetzelfde neer.

Dames en heren, De Strangers zijn gefêteerd geworden op alle mogelijke manieren. Zij kregen een hele reeks gouden platen, ze mochten optreden op de bals van Antwerpse burgemeesters zoals Lode Craeybeckx in 1975 en van Patrick Janssens en ze krijgen nu een laudatio van zittend burgemeester Bart De Wever. Ze mochten optreden op het 25-jarig huwelijksjubileum van Boudewijn en Fabiola. Wat een eer. Dat doet alleen Helmut Lotti hen na.

Maar het gefêteer werd eventjes stilgelegd toen De Strangers op 24 november 1992 ook optraden op een Vlaams Blok-meeting en daar, onder luid applaus uiteraard het liedje van de Ziekekas brachten. Daarvoor kregen zij heel politiek-correct Vlaanderen over zich heen en mochten zij gedurende een zekere tijd niet meer gedraaid worden op de staatszenders. Als bestuurder van UNIA, de instelling die discriminatie in al haar vormen bestrijdt, wil ik van de gelegenheid profiteren om aan De Strangers ook de antidiscriminatieprijs te overhandigen omdat zij destijds geweigerd hebben om aan politieke discriminatie te doen.

Dames en heren, de laatste maanden was er veel gedoe over het cultuurbeleid en de vraag of er subsidies moeten gegeven worden en naar wie die subsidies dan wel moeten gaan.

Het protesterend kunstenaarsgild twijfelt er niet aan dat er rijkelijk geld moet vloeien naar topkunst zoals het toneelstuk geregisseerd door neomarxist Milo Rau, waarin een familie voor de ogen van het publiek zelfmoord pleegt. Kwestie van de onderbelaste zelfmoordlijn van minister Beke wat meer werk te geven.

Ook topcultuur van Dominique Willaert, bekend om zijn aria’s tijdens het optreden van minister Francken en zijn projecten waarbij hij zijn culturele werkers naar de rode paradijs Cuba stuurt, moeten als stichtende projecten met geld overspoeld worden.

Dit soort topcultuur mag inderdaad niet verloren gaan. Daarom stel ik voor dat onze gesubsidieerde topcultuurmensen weigeren van nog geld te ontvangen van deze nationalistische, reactionaire Vlaamse regering en De Strangers-methode zouden aanwenden. Namelijk het geld halen bij wie het vrijwillig wil betalen. Als De Strangers dat kunnen dan moeten culturele genieën zoals Milo Rau, Jan Fabre en Dominique Willaert dat zeker kunnen. En als ze het niet vinden bij Jan en Alleman, dan kunnen ze het misschien krijgen van Georges Soros, die met zijn miljarden geheel politiek-correct Europa subsidieert.

Beste Strangers,
Beste Ernest Adriaensen, 79 jaar oud,
Beste Alex Boeye, 86 jaar oud,
Beste John Dewilde 87 jaar oud,
Beste Bob van Staeyen, 84 jaar oud,

In naam van Libera!, maar ongetwijfeld ook in naam van duizenden Antwerpenaars en andere Vlamingen, ben ik blij nog de gelegenheid te hebben jullie deze Prijs te mogen uitreiken. Jullie zijn de Uilenspiegels van deze tijd, de stem van de ongebonden vrijburgers in Vlaanderen. Dank u voor de mooie muzikale uren die we met u konden genieten.
Dames en heren,

Ik wil besluiten met een opmerking over mezelf. Dit zal de laatste keer zijn dat ik de verwelkoming voor de Prijs voor de Vrijheid uitspreek. Volgend jaar is het 10 jaar dat ik voorzitter ben van Libera!. Voordien ben ik voorzitter geweest van het Von Mises-Instituut, van Nova Civitas, van Cassandra. Ik sta nu reeds meer dan dertig jaar in het Vlaamsgezinde, rechts-liberale denktankgebeuren. Het is genoeg geweest. J’ai donné. ík ben geen Mugabe, geen Biden of Sanders die tot hun laatste kramp aan hun posities willen vasthouden. Volgend jaar zal mijn opvolger de verwelkoming doen.

Geniet verder van deze namiddag en dank u voor uw aandacht.

[begin]