31 mrt 2019

Lezing: Inleiding Prijs voor de Vrijheid 2019

0 Reacties

Boudewijn BouckaertOp zaterdagavond 30 maart 2019 reikte Libera! in de Priorij van Corsendonk in Oud-Turnhout haar jaarlijkse Prijs voor de Vrijheid uit. Laureaat van 2019 was professor Marc De Vos, decaan van de Maquarie University in Sydney en oprichter van het Itinera Institute. Het onderstaande welkomstwoord werd op die gelegenheid door Libera!-voorzitter Boudewijn Bouckaert uitgesproken.

Waarde collega en Mister Dean Marc De Vos, de laureaat van deze avond,
Beste sympathisanten van Libera!,
Dames en Heren,

Tien jaar is het geleden dat Libera! voor de eerste maal de Prijs voor de Vrijheid uitreikte, en dat aan gewezen Eurocommissaris Frits Bolkestein. Daarmee hebben we een mooie reeks in gang gezet, met achtereenvolgens Theodore Dalrymple, Johan Van Overtveldt, Frank Van Dun, Peter De Keyser, Jean-Marie Dedecker, Fernand Huts, het duo Hans Bourlon-Gert Verhulst en Thierry Baudet. We hebben elk van deze laureaten uitgenodigd hier aanwezig te zijn. Twee op de negen zijn hier aanwezig: burgemeester Dedecker en CEO van Growth Inc Peter De Keyser. Peter houdt straks de laudatio voor de laureaat en Jean-Marie heeft beloofd een woordje te zeggen na de maaltijd. Een derde, gewezen minister van financiën Johan Van Overtveldt, moest op het laatste moment verstek geven wegens een bronchitis.

Dames en heren, ik weet niet of de huidige laureaat Marc De Vos plannen heeft hier of in Australië mee te doen aan de verkiezingen. Indien dit zo is, dan is deze Prijs een goede investering want de vorige laureaat Thierry Baudet, won met zijn Forum voor Democratie briljant de Nederlandse verkiezingen. “Post hoc, ergo non propter hoc”, zegt het spreekwoord weliswaar maar je weet maar nooit. Zal de Uil van Minerva ook nederdalen over de verkiezingen in ons land binnen een aantal weken? We weten het niet, maar Libera! wil alvast zijn steentje bijdragen door tien klassiek-liberale strijdpunten naar alle kandidaten te sturen. Op onze website kun je dan zien welke kandidaat deze strijdpunten ondersteunt.

Dames en heren,

Het is de eerste maal dat ik de Prijs voor de Vrijheid toeken aan een oud-student van mij. Dat zegt natuurlijk ook iets over mijn leeftijd. Ik leerde Marc De Vos kennen als een actief student in mijn keuzevak Rechtseconomie en als militant en voorzitter van het Liberaal Vlaams Studentenverbond. Marc viel meteen op door zijn scherp verstand en zijn doordachte liberale visies. Om die redenen werd hij dan ook al vlug opgenomen in het bestuur van Nova Civitas, de klassiek-liberale club binnen de VLD en voorloper van Libera!. Met Marc hebben we samen massa’s moties en amendementen op liberale congresteksten geproduceerd en talrijke debatten georganiseerd in de jaren negentig en het begin van deze eeuw. Met Nova Civitas erin waren de congressen van de VLD tenminste levendig en was er een echt debat. Door haar rechtervleugel te liquideren zijn de congressen naar het schijnt zeer saai geworden en moet de VLD, om op te vallen, nu picknicks organiseren net over de grens. De slogan van de partij is een parafrase van het lied van Bob Dylan, ‘The answer of VLD is blowing in the wind.’

Ook professioneel gezien bleef Marc in mijn buurt. Hij werd assistent in de vakgroep sociaal recht. De vakgroep burgerlijk recht noemt men de civilisten, de vakgroep handelsrecht de commercialisten, de vakgroep publiek recht de publicisten en de vakgroep sociaal recht, ja, u kan het raden. Geen evidente werkomgeving voor een notoire liberaal als Marc De Vos. Niettegenstaande dit leverde Marc een lijvig doctoraat af en werd hij snel docent in het arbeidsrecht. In onze faculteit werd Marc ook gewaardeerd omwille van de uitbouw van de internationale master, LLM, Master of Laws.

Maar, dames en heren, dit is natuurlijk geen voorbarige speech ter ere van het emeritaat van professor De Vos, maar wel een voor de laureaat van de Prijs voor de Vrijheid. De Prijs voor de Vrijheid verdient hij in de eerste plaats voor de krachttoer die hij heeft verwezenlijkt met de uitbouw van de denktank Itinera. Marc heeft kunnen waarmaken waarvan ik jaren aan een stuk heb gedroomd, nl. een onafhankelijke denktank uitbouwen, gefinancierd door sponsoring van de private sector. Mijn voorbeelden waren Amerikaanse instellingen zoals het Institute for Humane Studies, het American Enterprise Institute, het Cato Institute, het Engelse Institute of Economic Affairs. In Anglo-Saksische landen geven private ondernemers vlot en openlijk fikse sommen aan vrijemarktdenktanks. De broeders Koch, bijvoorbeeld, zijn bereid miljoenen dollars te stoppen in de Seminars van IHS, waarin niet alleen over belastingen wordt gediscussieerd maar ook over Plato, Thomas van Aquino, John Locke en John Rawls. Hier in continentaal Europa is het ontzettend moeilijk genoeg sponsorgeld los te krijgen voor een professioneel gerunde denktank. Ondernemers hebben hier echt pleinvrees om vrijemarktgezinde denktanks te steunen. Zij steunen liever, zoals Jef Colruyt, eco-communistische initiatieven zoals Sign for the Future, in de hoop hier een graantje winst van mee te pikken.

Marc is er niettemin toch in geslaagd Itinera uit te bouwen als een gedegen denktank die met slag om slinger studies produceert en conferences organiseert over een breed palet van onderwerpen gaande van staatshervormingsproblemen, onderwijs, arbeidsmarkt, openbare financiën, internationale handelspolitiek, monetair beleid, bankencrisis, enz. Daarbij weet Itinera briljante medewerkers aan zich te binden zoals Ivan Van de Cloot, hier aanwezig, en spreker op Libera!-diners.

Naast zijn functie als directeur van Itinera publiceerde Marc De Vos een reeks boeken die zijn vakgebied, nl. Arbeidsrecht, ver te buiten gaan. Zo vermeld ik zijn indringende analyse van de bankencrisis en de schuldencrisis ‘After the Meltdown. The Future of Capitalism and Globalisation in the Age of the Twin Crisis’, zijn creatieve visies over de Belgische arbeidsmarkt, geschreven met Joep Konings ‘Van baanzekerheid naar werkzekerheid op de Belgische arbeidsmarkt’, een boek dat men in de groep van Tien beter eens zou lezen en als basis zou nemen voor een IPA, interprofessioneel akkoord, en last but not least, zijn schitterende boek ‘Ongelijk maar fair’ waarin hij de egalitaristische kreten van rode god Thomas Piketti systematisch weerlegt.

Beste Marc,

De aankondiging van uw plots emigratie naar Sidney was voor ons een ware shock. We hebben er het raden naar wat uw werkelijke beweegreden was. Was het ruzie met uw vrouw? Ik kan het me echt niet voorstellen. Was het het dreigend failliet van Itinera om uw schuldeisers te ontlopen? Ik kan het niet geloven. Ben je weggepest door uw collega’s uit de vakgroep van de socialisten? Ík heb daar nog geen geruchten over opgevangen. Zoek je intellectueel asiel, weg uit het triestige politieke en intellectuele klimaat in ons koninkrijk? Het zou me niet verwonderen. Of zocht je gewoon, vanuit het besef van een naderende mid-life crisis een nieuwe uitdaging? Daarover kan je eventueel meer loslaten in uw rede straks of –in uw interviews later.

Namens Libera! wens ik u alvast nog veel arbeidsvreugde en leerwinst aan de andere zijde van onze planeet en tevens hopen we nog lang van uw inspirerende pennenvruchten te kunnen genieten.

Ik dank u allemaal voor jullie aandacht.

[begin]